Droom jij ook af en toe dat je de loterij wint? Eindelijk is het gelukt, ik ben miljonair!!
Geld is niet belangrijk volgens veel mensen, maar als je dat kunt zeggen heb je geld genoeg. Ik was ook één van die mensen die dat zei. Toch bleef ik altijd meespelen in de postcode loterij. Ik doe dat al 24 jaar en had tot nu toe twee keer een tientje, één keer 5 euro en een paar keer een pot Ben & Jerry's ice. Mijn vrouw heeft heel vaak gezegd stop toch met die postcode loterij. Ik ben echter altijd lid gebleven want als je niet meedoet weet je zeker dat je nooit een miljoen wint. Bovendien, als de straatprijs in jouw straat valt worden heel veel buren rijk en heb jij niets.
Vorig jaar waren we net thuis van familiebezoek en dronken nog even wat. We zetten de tv aan en zapten wat. We bleven kijken naar de postcode loterij show, Martijn Krabbé was net op weg naar de hoofdprijswinnaars. Opeens schrokken we op, felle lichten, stemmen en een hoop spektakel op ons padje naar de voordeur. Toen zagen we onszelf opspringen in onze kamer door het raam op tv. Je gelooft je ogen eerst niet maar toen we de voordeur open deden stonden ze er echt.
De gelukkige winnaars
Goedenavond, zei Martijn, jullie zijn de gelukkige winnaars van de postcodekanjer, mogen we even binnen komen? Natuurlijk mocht dat. We gingen met zijn drieën op de bank zitten en toen schoof hij de cheque uit de envelop. 3.000.000 euro stond erop. 3.000.000 euro, onze monden vielen open en we konden geen woord meer uitbrengen. We hadden allebei stiekem wel eens gehoopt op een ton maar 3.000.000 euro daar hadden we nooit rekening mee gehouden. We gingen naar buiten en gingen met de buren die ook in de prijzen waren gevallen helemaal uit ons dak.
We hebben tot in de kleine uurtjes gefeest en de volgende dag heb ik naar mijn werk gebeld dat ik niet meer kwam. Ik was compleet in een andere wereld, de begeleidster en de financieel adviseur van de postcode loterij waren er gelukkig om ons op te vangen. Het heeft een paar weken geduurd maar nu kunnen we ermee omgaan.
Als eerste hebben we twee bevriende echtparen ieder een ton gegeven zodat ze eindelijk uit de financiële zorgen zijn. Daarna hebben we stichting Bal Anand ook een ton gegeven. Onze kinderen komen namelijk allebei uit India uit het weeshuis Bal Anand. Stichting Bal Anand zet zich in voor de zwaar gehandicapte kinderen die uiteindelijk niet geadopteerd worden en biedt ze een toekomst op een zorgboerderij in India.
Toen begon ons nieuwe leven.
We zijn allebei gestopt met werken en kregen opeens heel veel bezoek. Vroeger kwam er nooit iemand spontaan langs maar nu hebben we opeens iedere dag aanloop. Heel gezellig, iedereen heeft alle tijd voor praatje en we hebben veel diepgaande gesprekken.
Wat ook heel bijzonder is zijn de mooie jonge mannen en vrouwen die ons nu opeens heel vriendelijk begroeten en veel interesse tonen in ons en ons gezin en graag met ons optrekken. Het is gek maar dat voelt goed, opeens ben je de moeite waard. Dat streelt je ego.
Al met al zijn wij heel gelukkig geworden met onze miljoenen, we doen geen extravagante dingen maar leven er gewoon lekker van. We genieten van elkaar en van alle aandacht die we van iedereen krijgen. Het lijkt misschien gek maar die aandacht is eigenlijk het mooiste van het miljonair zijn. Natuurlijk wel raar dat je daar eerst miljonair voor moet worden, maar ja, er zijn wel meer dingen raar in dit leven.
Bedankt voor het lezen van mijn artikel:
Graag lees ik je reactie, positief of negatief, ik waardeer elke reactie want daar leer ik zelf weer van. Vind je mijn artikel het lezen waard, stuur de link dan a.u.b. door naar je contacten. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn andere artikelen.
M.vr.gr. Dik Laan
© Dik Laan 2011 (voor ieder gebruik van de tekst van dit artikel is toestemming nodig.